بازگشت ایرانیکا

بنا بود بسیار زودتر از این بازگردیم و درکل بنا بر رفتن نبود، اما شرایط به گونه ای رقم خورد که جامعه و به ویژه جامعه ی دانش، فرهنگ و هنر کشور در شوکی ژرف فرو رفت که بیرون آمدن از آن، روزنه های امید بزرگ تری را می طلبید. هزینه ی زیادی در این راه داده شد و سهم فرهیختگان ایران زمین نیز از این هزینه کم نبود.

اکنون این روزنه ی سبز امید به بلوغ رسیده است و ایده ها و درس های ناب و بکری را می توان از آن گرفت. به این امید که با یاری خداوند در این راه بزرگ سهمی هرچند اندک داشته باشیم، دوباره بازگشتیم تا در جهت رشد دانش، فرهنگ و هنر این کهن دیار و مردمان پاکش گام های استوارتر و راستین تری از گذشته برداریم.

در این راه اگر کاستی هایی هم داشته باشیم، اما امید و باورمان را فراموش نخواهیم کرد. با هم راه سبز امید را می پیماییم و به روشنایی ایران خواهیم رسید و سربلندتر از همیشه اش خواهیم ساخت. چون خدا با ماست.

دگرگون می سازیمش، امیدوار باشید